Podstawowa technika uderzeń NMA opiera się na dwóch schematach kierunków — krzyżu prostym i diagonalnym — oraz pchnięciu do przodu.
Krzyże tworzą czytelny układ odniesienia do nauki trajektorii, pracy ciała i kontroli broni. Nie wyczerpują jednak pojęcia ataku. Pełny atak obejmuje również przygotowanie, zarządzanie dystansem i wyczuciem momentu, interakcję z bronią przeciwnika oraz bezpieczne zakończenie działania.
Układ współrzędnych
Krzyż prosty
Obejmuje cztery kierunki:
- pionowo z góry;
- poziomo z lewej na prawą;
- poziomo z prawej na lewą;
- pionowo z dołu.
Prawidłowy technicznie atak pozwala zachować równowagę, kontrolę wzrokową i ochronę rąk; osiąga cel po ekonomicznej trajektorii; nie przeciąża stawów i kończy się w pozycji umożliwiającej kontynuowanie działania lub bezpieczne wyjście z dystansu.
Krzyż diagonalny
Obejmuje cztery kierunki po przekątnej:
- opadający z lewej;
- opadający z prawej;
- wznoszący z lewej;
- wznoszący z prawej.
Umowny punkt przecięcia trajektorii znajduje się w centrum tułowia i służy jako geometryczny punkt odniesienia podczas nauki podstawowych uderzeń. W praktyce kierunek zależy od wybranego celu i pozycji przeciwnika.
Pchnięcie
Pchnięcie można wykonać w miejscu lub połączyć z różnymi rodzajami przemieszczania się. Broń, nogi i tułów pracują w sposób skoordynowany, ale dokładna kolejność zależy od dystansu i zadania taktycznego.
W pracy kontaktowej pchnięcia wymagają szczególnie ścisłych ograniczeń prędkości, celu i siły. Wykonuje się je tylko wtedy, gdy pozwalają na to zasady ćwiczenia i używane wyposażenie ochronne.
Trajektoria to tylko widoczna część ataku
Pełny atak obejmuje również przygotowanie, zarządzanie dystansem i wyczuciem momentu, interakcję z bronią przeciwnika oraz bezpieczne zakończenie działania.
-
01
Przygotowanie
-
02
Dystans + moment
-
03
Interakcja
-
04
Bezpieczne wyjście
Od podstaw do wariantów
Po zrozumieniu podstawowej trajektorii ćwiczący uczy się dostosowywać ją do zadania:
- stosować pełny zamach lub skracać go zależnie od zadania;
- zmieniać amplitudę zamachu i siłę uderzenia;
- wybierać poziom i kierunek;
- zmieniać udział nadgarstka, łokcia, obręczy barkowej, tułowia i nóg, zachowując ich skoordynowaną pracę w jednym łańcuchu kinematycznym.
Określ, ile przygotowania może dostrzec przeciwnik
Ze względu na zakres zamachu umownie wyróżnia się:
180°Pełny zamach
Szeroka trajektoria przygotowawcza.
90°Skrócony zamach
Zamach w bok względem późniejszej linii ataku, wykonywany dla szybkości i zwartości.
0°Atak bez widocznego przygotowania
Krótki zamach wzdłuż linii ataku w przeciwnym kierunku.
Poprowadź impuls przez cel lub wzdłuż niego
Ze względu na sposób przekazywania impulsu na klingę:
Rąbiące
Podstawowy ruch przebiega w poprzek powierzchni i w głąb celu.
Tnące
Klinga kontynuuje ruch wzdłuż powierzchni.
Pchające
Ruch przebiega głównie wzdłuż osi podłużnej broni.
Impulsowe
Przypominają uderzenia rąbiące, ale są wykonywane z krótszym zamachem i ruchem przypominającym smagnięcie; uderzenie nie ma na celu głębokiej penetracji celu.
Ta sama trajektoria może dotrzeć dowolną krawędzią
Ze względu na krawędź miecza użytą do uderzenia:
- ostrze właściwe — krawędź tnąca;
- ostrze fałszywe — krawędź grzbietowa.
Klasyfikacja ta nie służy mechanicznemu mnożeniu technik, lecz pokazuje, które parametry ruchu można świadomie zmieniać.
Rozszerzone informacje są dostępne dla zarejestrowanych członków klubu.