Sentencje · ŚWIĄTYNIA ŚWIATŁA

Przejdź do treści

sentencja dnia

Twoje myśli są twórcze i stajesz się tym, o czym myślisz w ciągu dnia.
Ludzkie spory nie trwałyby tak długo, gdyby cała wina leżała po jednej stronie.
Jeśli zamierzasz kogoś pokochać, najpierw naucz się przebaczać.
Jeśli później nie chcesz przyjmować lekarstw jak pożywienia, używaj pożywienia jak lekarstwa.
Nie ma drogi do pokoju — Pokój jest Drogą. Nie ma drogi do szczęścia — Szczęście jest Drogą. Nie ma drogi do miłości — Miłość jest Drogą.
Istota oświecenia polega nie tylko na kontemplowaniu świetlistych form i wizji, lecz także na uczynieniu ciemności widoczną. To drugie jest trudniejsze i dlatego mniej popularne.
Precyzja bez zrozumienia jej nieodłącznych ograniczeń jest bezużyteczna.
Twoja interpretacja tego, co widzisz i słyszysz, jest jedynie twoją interpretacją.
Założenia są przezroczystą siatką współrzędnych, przez którą obserwujemy Wszechświat, czasem omyłkowo biorąc samą siatkę za Wszechświat.
Umysł nakłada na Wszechświat arbitralną ramę zwaną rzeczywistością, lecz rzeczywistość ta jest całkowicie niezależna od tego, co mówią nam zmysły.
To, że masz otwarte oczy, nie znaczy jeszcze, że nie śpisz.
W walce stan twojego ducha nie powinien różnić się od tego w codziennym życiu. Zarówno w walce, jak i na co dzień powinieneś działać zdecydowanie, lecz spokojnie.
Żadne usprawiedliwienia bierności i lenistwa nie są dopuszczalne.
Celem treningu nie jest zapamiętanie kilku skutecznych technik, lecz odkrycie właściwości ducha i ciała.
Wolność jest ciężkim brzemieniem, wielkim i tajemniczym ciężarem dla duszy. Niełatwo go nieść. Nie jest darem, lecz dokonanym przez ciebie wyborem, a wybór ten może mieć najbardziej nieoczekiwane konsekwencje. Droga wolności prowadzi wzwyż, ku światłu, lecz jeśli jej brzemię okaże się zbyt ciężkie, możesz nigdy nie dotrzeć do końca drogi.
Ani broń, ani kobieta nie czynią mężczyzny mężczyzną; ani magia, ani żadna inna siła — tylko on sam!
Przeznaczeniem przynęty jest złowić rybę, a kiedy ryba zostanie złowiona, przynęta zostaje zapomniana. Przeznaczeniem słów jest przekazywanie idei. Kiedy idee zostaną pojęte, słowa idą w zapomnienie. Gdzie znajdę człowieka, który zapomniał słów? To z nim chciałbym porozmawiać.
Nieszczęście jest uczuciem — przeżywam je. Nie jest jednak doznaniem, czymś, czego można po prostu doświadczyć. Do doznań potrzebne są mi wydarzenia życia, lecz do uczuć wystarczam sam sobie. We mnie rozgrywają się tragedie, we mnie świętuje się zwycięstwa — to ja je odgrywam, dlatego tylko ja jestem twórcą własnego nieszczęścia. Ból nie jest tym samym co cierpienie, a czułość nie jest tym samym co szczęście. To ja decyduję, które doznanie stanie się którym przeżyciem. Jeśli więc chcę cierpieć, zawsze znajdę powód i będę nieszczęśliwy. Jeśli zaś chcę być szczęśliwy — będę, bez wątpienia!
Szczęście jest jak motyl. Im bardziej próbujesz je schwytać, tym bardziej ci umyka. Gdy jednak skierujesz uwagę na inne rzeczy, przyleci i cicho usiądzie ci na ramieniu.
Szczęście to nie posiadanie tego, czego pragniesz, lecz pragnienie tego, co posiadasz.
Wszystkie zwierzęta oprócz człowieka wiedzą, że najważniejsze w życiu jest cieszyć się nim.
Jeśli kiedyś zechcesz znaleźć osobę, która potrafi pokonać każde, nawet najcięższe nieszczęście i uczynić cię szczęśliwym, gdy nikt inny nie może — po prostu spójrz w lustro i powiedz: Cześć!
Nie przeraża mnie ciemność na zewnątrz domów; ciemność wewnątrz nich jest o wiele straszniejsza.
Ludzie często są samotni, ponieważ budują mury zamiast mostów.
Jeśli kogoś osądzasz, nie zostaje ci czasu, by go kochać.
Każda relacja jest jak piasek trzymany w dłoni. Trzymaj go luźno, na otwartej dłoni, a pozostanie na niej. Gdy tylko mocno zaciśniesz rękę, piasek zacznie przesypywać się między palcami. Trochę możesz zatrzymać, ale większość się wysypie. Tak samo jest z relacjami. Traktuj drugiego człowieka i jego wolność z troską i szacunkiem, pozostając blisko. Jeśli jednak ściśniesz zbyt mocno i zaczniesz rościć sobie do niego prawo, relacja zepsuje się i rozpadnie.
Rozłąka osłabia umiarkowaną miłość, a wzmacnia wielką, tak jak wiatr gasi świecę i roznieca ogień.
Nie wyrzucaj sobie, że nie możesz czegoś dać drugiemu. Wyrzucaj sobie, jeśli możesz, ale nie dajesz.
Zawsze wydaje nam się, że kochają nas dlatego, że jesteśmy dobrzy. Nie domyślamy się, że kochają nas dlatego, iż dobrzy są ci, którzy nas kochają.
Najpierw wybieramy drogę, potem droga wybiera nas.
Życie zaczyna się tam, gdzie kończy się strefa komfortu.
Wielki cel to cel, który można osiągnąć dopiero po śmierci. Człowiek mający wielki cel zna swoją drogę.
Życie jest wytrwałym nauczycielem. Powtarza lekcje, dopóki ich nie opanujemy.
Poczucie winy jest odrzuceniem siebie. Gniew jest odrzuceniem innych.
Najczęściej w rozmówcy chce się widzieć słuchacza, a nie doradcę.
Jeśli umiesz mówić, naucz się także słuchać.
Jeśli pragniesz się doskonalić, spróbuj milczenia lub innej oczyszczającej dyscypliny, która stopniowo ukaże ci twoje prawdziwe «ja», wolne od egoizmu.
Za każdym razem, gdy pytasz: «Dlaczego to spotyka właśnie mnie?», stawiasz się w roli ofiary i jeszcze bardziej oddalasz od rozwiązania.
To, co przeklinasz, przeklnie ciebie. To, co błogosławisz, pobłogosławi ciebie.
Jeśli sami nie osiągnęliśmy doskonałości, jak możemy gniewać się na innych, że nie są tacy, jakimi chcielibyśmy ich widzieć?
Są cztery rodzaje ludzi: ci, którzy nie wiedzą i nie wiedzą, że nie wiedzą — to głupcy, omijaj ich; ci, którzy nie wiedzą, lecz wiedzą, że nie wiedzą — to prostoduszni, naucz ich; ci, którzy wiedzą, lecz nie wiedzą, że wiedzą — śpią, obudź ich; ci, którzy wiedzą i wiedzą, że wiedzą — to mędrcy, podążaj za nimi.
Dla zwykłego człowieka wszystko, co mu się przydarza, jest albo przekleństwem, albo błogosławieństwem. Dla wojownika każde wydarzenie jest próbą.
Wykształcenie pokazuje człowiekowi inteligentnemu, jak mało wie, a głupcowi daje złudzenie, że wie wiele.
Mów mało, słuchaj dużo, a myśl jeszcze więcej.
Gdy walczą razem, zwyciężą nawet słabi.
Czyń wielkie rzeczy, nie składając wielkich obietnic.
To niemożliwe! — powiedział Rozum. To nierozsądne! — zauważyło Doświadczenie. To bezużyteczne i upokarzające! — odcięła Duma. Spróbuj... — szepnęło Marzenie.
Zarówno rodząc się, jak i umierając, sprawiamy komuś ból.
Mur emocji zasłania człowiekowi jednocześnie świat zewnętrzny i wewnętrzny.
Nauka bez refleksji jest bezużyteczna, lecz refleksja bez nauki jest niebezpieczna.
Błądzić jest rzeczą ludzką, lecz upierać się przy błędzie — rzeczą głupca.
Kultura to nie liczba przeczytanych książek, lecz liczba książek zrozumianych.
Dziecku bardzo trudno zachowywać się właściwie, jeśli nigdy nie widziało, jak się to robi.
Lepiej zapalić świecę, niż przeklinać ciemność.
Co dziwne, wierzyć w młodość znaczy patrzeć wstecz; aby patrzeć naprzód, trzeba wierzyć w starość.
Czym różni się prawda od Prawdy? Prawdy nie zna nikt, a własną prawdę ma każdy.
...choć mnie to spotkało, nie oddaję się rozpaczy, nie łamie mnie teraźniejszość i nie drżę przed przyszłością.
Doświadczenie to nazwa, którą ludzie nadają swoim błędom.
Nie zapominaj czynić niemożliwego, aby osiągnąć możliwe.
Panie, daj mi siłę, abym zmienił to, co mogę zmienić; daj mi cierpliwość, abym przyjął to, czego zmienić nie mogę; i daj mi mądrość, abym odróżnił jedno od drugiego.
Nie odpowiadasz za wszystkie wydarzenia. Zawsze jednak odpowiadasz za swoją interpretację wydarzeń i za swoją reakcję na nie.
Szukałeś zbyt długo. Teraz przestań szukać i naucz się znajdować.
Żyjemy tylko raz, ale jeśli żyć właściwie, ten jeden raz wystarczy.
Strach jest znakiem możliwości śmierci. Spokój — pewnością śmierci.
Uparcie szukamy wieczności gdzieś daleko; uparcie odwracamy wewnętrzny wzrok od tego, co jest teraz przed nami i co jest oczywiste, albo czekamy na śmierć, jakbyśmy nie umierali i nie powracali w każdej chwili. W każdym momencie otrzymujemy nowe życie. Dzisiaj, teraz, w tej minucie — tylko tym dysponujemy.
Umieć się uczyć to umieć ufać i kształtować poczucie obowiązku. Nie umiejąc służyć, nie potrafisz przewodzić.
Mistrz ma prawo powiedzieć bez wyjaśnienia: «To prawda, ponieważ tak powiedziałem!», gdyż o wszystko, co mówi, dba, aby było prawdziwe.
Niemożliwe to tylko wielkie słowo, za którym ukrywają się mali ludzie. Łatwiej im żyć w znajomym świecie, niż znaleźć w sobie siłę, by go zmienić. Niemożliwe nie jest faktem. Jest tylko opinią. Niemożliwe nie jest wyrokiem. Jest wyzwaniem. Niemożliwe jest szansą, by się sprawdzić. Niemożliwe nie trwa wiecznie!
Wszystkie rzeczy na świecie mają swoje źródło w Drodze. Kto ją traci — ginie. Kto ją odnajduje — żyje. Kto idzie wbrew niej — ponosi porażkę. Kto za nią podąża — osiąga powodzenie.
Bądź prosty w słowach i czynach, a dotkniesz źródła istnienia i istoty rzeczy.
Powodzenie jest równie niebezpieczne jak porażka. Czy wspinasz się na górę, czy z niej schodzisz — w obu przypadkach możesz spaść.
Nadzieja wyczerpuje tak samo jak strach. Nadzieja i strach są widmami zrodzonymi z troski o siebie. Gdy nie należymy do siebie, czegóż mamy się bać?
Wszystko, czego uczy Mentor, stanowi tylko jedną czwartą wiedzy Ucznia. Jedną czwartą zdobywa on dzięki osobistemu zainteresowaniu i ciężkiej pracy. Jedna czwarta przychodzi poprzez objawienia Mocy. Ostatnią ćwierć przynoszą wiek i doświadczenie życiowe.
Prawdziwe słowa nie potrzebują elokwencji. Elokwencja słów nie świadczy o ich prawdziwości.
Niektórzy sądzą, że Zakon naucza nonsensów. Inni uważają je za wzniosłe, lecz odległe od praktyki. Dla tych jednak, którzy zajrzeli w głąb siebie, ten nonsens jest pełen ogromnego znaczenia. A ci, którzy odważyli się zastosować go w praktyce, dostrzegli głębokie korzenie wszystkich tych wzniosłych rzeczy.
Mistrz działa, po prostu pozwalając rzeczom płynąć naturalnym biegiem. Niczego nie posiada, więc nie ma nic do stracenia. Pragnie uwolnić się od pragnień. Uczy zapominać to, co się wie. Jedynie przypomina ludziom, kim zawsze byli. Nie troszczy się o nic poza Mocą, dlatego może troszczyć się o wszystko.
Mistrz nie próbuje nauczać ludzi, lecz uczy ich zapominać to, co wiedzieli. Gdy sądzą, że znają odpowiedzi, trudno prowadzić ich ku Prawdzie. Gdy wiedzą, że nic nie wiedzą, potrafią odnaleźć samych siebie.
Jedi robi to, co musi. Gdy popełnia błąd, uświadamia go sobie. Uświadomiwszy go sobie, przyznaje się do błędu. Przyznawszy się, stara się go naprawić. Tych, którzy wskazują mu błędy, uważa za swoich najbardziej wielkodusznych nauczycieli. O swoich wrogach myśli jak o cieniu, który sam rzuca.
Pozwala wydarzeniom przychodzić i odchodzić. Bez namiętności, bez pragnienia. Nigdy nie pożąda rezultatów, dlatego nie może się rozczarować. Nigdy się nie rozczarowuje, dlatego jego dusza nigdy się nie starzeje.
Nie żąda od Życia niczego w zamian i nic go nie trzyma. Dlatego nie jest do niczego przywiązany i jest gotów na śmierć, jak każde stworzenie jest gotowe do snu po dobrym dniu pracy.
Mistrz Jedi nie troszczy się o swoje działania. Wypływają one z jego Serca.
Zwykli ludzie nienawidzą samotności. Jedi jednak potrafi z niej korzystać. Otulony samotnością Jedi naprawdę odczuwa jedność z całym Wszechświatem.
Jedi nigdy nie dąży do potęgi. Dlatego jest naprawdę potężny.
Jeśli chcesz otrzymać wszystko, musisz wyrzec się wszystkiego.
Ponieważ nie wystawia siebie na pokaz, ludzie widzą jego Światło. Ponieważ nie ma niczego do udowodnienia, ludzie wierzą jego słowom.
Mistrz Jedi nie szuka spełnienia. Nie szukając i nie oczekując, jest obecny i potrafi przyjąć wszystko.
Taka jest Moc: im więcej o Niej mówisz, tym mniej Ją rozumiesz.
Kto wie — nie mówi. Kto mówi — nie wie.
Jedi ma, lecz nie posiada; działa, lecz nie oczekuje.
Nauczyciel Jedi działa, nie podejmując działania, i naucza, niczego nie mówiąc.
Gdy ludzie uznają pewne rzeczy za piękne, inne stają się brzydkie. Gdy uznają pewne rzeczy za dobre, inne stają się złe. Nie ma rzeczy brzydkich ani złych... to stosunek człowieka czyni je takimi.
Nie jest grzechem upaść; grzechem jest się nie podnieść.
Rób — nie próbuj. Albo nie rób; nie próbuj.
Możliwe, dopóki nie stanie się rzeczywiste, jedynie rozprasza.
Żadna wiedza nie może być zła sama w sobie i żadne poszukiwanie wiedzy nie może być nieczyste, dopóki poszukujący ma czyste serce i panuje nad tym, co wie, a nie odwrotnie.
Założenia są bezsensowne; cierpliwość wszystko wyjaśni.
Najważniejsze lekcje przekazuje się bez słów.
Jedi nie powinien kurczowo trzymać się przeszłości. Nie powinien też mówić o cieniu przesłaniającym postrzeganie Jedi.
Gdy każdy wybór wydaje się niewłaściwy, wybierz powściągliwość.
Rozpacz jest zwiastunem ciemnej strony.
Jedi nie powinien wyjaśniać rzeczywistości; powinien jedynie z nią współdziałać.
Jeśli nie popełniłeś błędu, a mimo to przegrywasz... powinieneś zacząć grać według innych zasad.
Istnieją pytania, na które nigdy nie otrzymamy odpowiedzi; możemy jedynie stać się odpowiedziami.
Jedi są strażnikami pokoju. Nie jesteśmy żołnierzami. Jeśli staniemy się żołnierzami, przestaniemy być Jedi. Prawdziwymi wrogami Jedi nie są Separatyści. To wrogowie Republiki. To właśnie Republika przetrwa albo upadnie w Wojnach Klonów. Nawet odrodzeni Sithowie nie są naszymi wrogami. Nie o nich chodzi. Naszym wrogiem jest potęga mylona ze sprawiedliwością. Naszym wrogiem jest rozpacz usprawiedliwiająca zbrodnie. Naszym wrogiem jest sama ciemność: wirująca chmura strachu, rozpaczy i cierpienia, którą niesie wojna. Chmura zatruwająca naszą Galaktykę.
Oczyścić swój umysł musisz.
Życie Jedi jest dyscypliną nałożoną na naturę, tak jak sama cywilizacja jest u swoich korzeni dyscypliną nałożoną na naturalne impulsy istot rozumnych. Ponieważ pokój nie jest stanem naturalnym. Pokój jest dzieckiem cywilizacji. Mit pokojowego dzikusa jest tym, czym jest: mitem. Bez cywilizacji całe istnienie zamieni się w dżunglę. Podejdź do swojego pokojowego dzikusa i spal jego plony, zabij jego stada albo wypędź go z terenów łowieckich. Przekonasz się, że nie zamierza już pozostać pokojowy... Jedi nie walczą o pokój. To jedynie slogan, zbyt ogólny jak każdy slogan. Jedi walczą o cywilizację, ponieważ tylko cywilizacja tworzy pokój. Walczymy o sprawiedliwość, ponieważ sprawiedliwość jest kamieniem węgielnym cywilizacji: niesprawiedliwa cywilizacja jest zbudowana na piasku. Nie przetrwa burzy.
Jedi nie «wymyślają, co robić dalej» ani nie «opracowują planu». Takie działania są sprzeczne z byciem Jedi. Pozwalamy Mocy przepływać przez nas i podążamy z jej nurtem ku pokojowi i sprawiedliwości. Znaczna część szkolenia Jedi poświęcona jest temu, by nauczyć nas ufać instynktom i odczuciom, a nie rozumowi. Jedi musi nauczyć się nie myśleć o sytuacji i nie działać: stać się pustym naczyniem, które Moc napełni mądrością i działaniem. Czujemy prawdę, gdy przestajemy ją analizować. Moc działa przez nas, gdy przestajemy próbować. Jedi nie podejmuje decyzji. Jedi ufa. Patrząc inaczej: nie uczy się nas myśleć. Uczy się nas wiedzieć.
Zdolność do uznania własnych słabości i brak lęku przed poproszeniem o pomoc w poradzeniu sobie z nimi jest największą zaletą.
Stworzenie miecza świetlnego nie było twórczością, lecz urzeczywistnieniem: wziął rzeczywistość mentalną i przekształcił ją w fizyczną. /.../ Jego prawdziwy miecz istniał tylko w umyśle. /.../ Miecz świetlny nie był bronią. Broń można odebrać albo zniszczyć. Broń jest odrębnym bytem. Wielu ludzi nadaje jej nawet imiona. Mace nie miał większej potrzeby nadania imienia swojemu mieczowi niż własnej dłoni. /.../ Jego miecz nie odpowiadał obrazowi, który ujrzał w marzeniach jako dziewięcioletni chłopiec. Z każdym krokiem ku głębszemu zrozumieniu Mocy i swojego miejsca w niej przebudowywał miecz. Tworzył go na nowo. Miecz dorastał razem z nim.
Jedi wygląda tak samo, gdy czyści swoją broń, jak wtedy, gdy jej używa.
Ludzie nadmiernie ostrożni umierają równie szybko jak nadmiernie odważni.
Jedi są altruistyczni nie tyle dlatego, że to dobre, ile dlatego, że to bezpieczne: używanie Mocy do osobistych celów jest niebezpieczne. W tę pułapkę mogą wpaść nawet najlepsi, najżyczliwsi i najbardziej troskliwi Jedi; prowadzi ona do tego, co nazywamy ciemną stroną. Potęga czyniąca dobro może pewnego dnia stać się po prostu potęgą. Nagą siłą. Zamkniętą w sobie. To forma szaleństwa, na którą Jedi są szczególnie podatni.
Szczęśliwy traf nie istnieje. To słowo, którym opisujemy naszą ślepotę na subtelne nurty Mocy.
Nie ma przypadków. Człowiek mówi o przypadku, gdy nie widzi łańcucha wydarzeń, który do niego doprowadził.
Nie należy traktować pojedynku na miecze świetlne jako wyboru między zwycięstwem a porażką. Każdy pojedynek może mieć wiele zakończeń. Jeśli całkowicie skupisz się na pragnieniu zwycięstwa za wszelką cenę, łatwo możesz splamić swoje zwycięstwo. Takie zwycięstwo staje się gorsze od porażki. Lepiej przegrać z godnością niż zwyciężyć niegodnie. I oczywiście zawsze lepiej zakończyć pojedynek pokojowo niż nieuchronnym zwycięstwem jednego i porażką drugiego.
Rozmiar nie ma znaczenia. Różnica istnieje tylko w twojej głowie. Po rozmiarze mnie osądzasz? Nie powinieneś. Moc jest bowiem moim sprzymierzeńcem — potężnym sprzymierzeńcem!
Otrzymujesz to, o czym myślisz. Przyciągasz to, czego się boisz. To, czemu się opierasz, trwa.
Światło, którym jesteśmy, najjaśniej świeci w najciemniejszą noc.
Noszę swoją szatę, więc jest mi ciepło. Mam przy sobie miecz świetlny, więc jestem bezpieczny. Mam też dość kredytów na następny posiłek, więc nie głoduję. Jeśli Moc zechce, abym miał więcej, da mi znać.
Tylko ten, kto może odebrać życie jednym uderzeniem, zaczyna naprawdę je cenić.
Jedi jest Jedi i musi rozumieć, kim jest. Dla Jedi dzielenie uwagi między wolę Mocy a pragnienia innych to pewna droga do kłopotów.
Najlepsza walka to ta, do której nie doszło.
Najlepszy wróg to nie wróg zabity ani pokonany, lecz ten, który stanął po twojej stronie.
Używaj Mocy, aby spełnić wolę samej Mocy, a nie dla zaspokojenia własnej ciekawości.
W prawdziwej wojnie nikt nie zwycięża. Pytanie brzmi jedynie, ile każda ze stron jest gotowa stracić.
Często ważna jest nie sama prawda, lecz jej znaczenie, a mądry Jedi rozumie to znaczenie, zanim ujawni prawdę innym. Jeśli uczciwiej będzie ją ukryć, Jedi tak postąpi. A jeśli Jedi, pozostając uczciwym wobec siebie i działając zgodnie z wolą Mocy, wypowiada kłamstwo — mówi prawdę.
Nie rozumiesz jednego: zrozumiałeś już wszystko, co było do zrozumienia. Po prostu nie chcesz w to uwierzyć.
Na czym polega prawdziwa lekcja: na tym, czego uczy nauczyciel, czy na tym, czego nauczy się uczeń?
Widzisz, ale nie widzisz.
Niektóre działania wymagają pewnej wolności umysłu. Gdy emocje nie uczestniczą w podejmowaniu decyzji, odpowiedzi zazwyczaj stają się oczywiste.
Niewyszkolona istota władająca Mocą może mieć tyle samo potęgi co największy Jedi. Bez szkolenia opiera się jednak na instynktach danych przez naturę i otoczenie. W tym tkwi jeden z głównych paradoksów Jedi: «instynkty», na których polegamy, w istocie nie są instynktowne. Dzięki intensywnemu treningowi zastąpiły nasze naturalne odruchy. Dlatego Jedi muszą rozpoczynać szkolenie w tak młodym wieku: aby zastąpić naturalne instynkty — terytorialność, egoizm, gniew, strach i inne — «instynktami» Jedi: służbą, jasnością, bezinteresownością i współczuciem.
Wojna jest horrorem. I powinna nim być. Tak wygrywa się wojny: zadając wrogowi cierpienie tak straszne, że nie jest już zdolny walczyć. Wojny nie można rozpatrywać z perspektywy prawa. Nie można walczyć, chroniąc niewinnych, ponieważ niewinnych nie ma. Przywódcy Konfederacji mogą prowadzić przeciwko nam wojnę tylko dzięki jej niewinnym obywatelom: tym, którzy budują statki, uprawiają żywność, wydobywają metale i oczyszczają wodę. I tylko oni mogą zatrzymać wojnę: dopiero ich cierpienie doprowadzi ją do końca.
Chodzi o wojnę... Nie o tę konkretną wojnę, lecz o wojnę w ogóle. Gdy każdy twój wybór oznacza śmierć. Ocalenie tych niewinnych oznacza, że inni niewinni muszą zginąć.
Miecz jest sercem. Jeśli serce jest niewłaściwe, miecz także jest niewłaściwy. Kto chce studiować miecz, musi najpierw studiować serce.
Gdybym nie był okrutny, nie przetrwałbym. Gdybym nie był łagodny wobec ludzi, nie zasługiwałbym na życie.
Nauka jest walką z nurtem rzeki: gdy tylko przestajesz wiosłować, znosi cię wstecz.
Jeśli nie możesz zmienić stosunku życia do siebie, zmień swój stosunek do życia.
Celem życia jest życie w imię celu.
Kto mi schlebia, ten mnie okrada. Kto mnie krytykuje, ten jest moim nauczycielem.
Dobra materialne nie przynoszą spełnienia. Spełnienie płynie ze świadomości osiągniętego celu.
Drapieżniki interesują się wyłącznie ofiarami, nie rywalami.
W godzinach odpoczynku nie zapominaj o przeszłości. W godzinach nocy pamiętaj o tym, co wydarzyło się za dnia.
Nie narzekaj na śnieg leżący na dachu sąsiada, jeśli własny próg nie został jeszcze oczyszczony.
Nie rozwiązuj zawiązanej na węzeł liny i nie wiąż bez potrzeby nowych węzłów.
Serce potrzebuje rozumu nie mniej niż ciało pożywienia.
Nie obwiniaj silnego za swoją słabość.
Czy to, czego szukasz, jest warte tego, co tracisz?
Ważny jest nie kierunek, lecz ostateczny cel. Jeśli cel jest jasny, możesz iść w dowolną stronę, a i tak dojdziesz tam, dokąd chcesz.
Bądź mądrzejszy od innych ludzi, jeśli potrafisz. Ale nie chwal się tym.
Rozum objawia się tam, gdzie człowiek cierpliwie i spokojnie znosi przykrości.
Tchórz próbuje stać się jednością z mieczem, nie rozumiejąc, że pustką nie da się wypełnić pustki. Szlachetny miecz należy do szlachetnych rąk.
Studiując małe, pojmuj wielkie.
Stosuj prawa miecza wszędzie; pozostawaj wojownikiem nawet bez miecza — podążaj Drogą.
W skromności kryje się siła, lecz nie należy mylić skromności z niepewnością. Tak jak w walce, w rozmowie trzeba być uważnym i uprzejmym, poznawać rozmówcę i unikać konfliktu; jeśli jednak chcesz go przełamać, uderzaj jak w walce — zdecydowanie i mocno.
Nadmierna troska o siebie krępuje.
Pokonawszy jednego, pokonasz tysiąc — jeśli tym jednym jesteś ty sam.
Mądry jest ten, kto zna to, co potrzebne, a nie ten, kto zna wiele.
Człowiek jest tym, co myśli. Wszystko, czym jest, przychodzi do niego wraz z myślą. Myślą tworzymy świat.
Człowiek nie powinien dążyć do tego, co sprzeciwia się jego naturze.
Nie podejmuj się sprawy, w której nie możesz być użyteczny.
Dobrze jest mieć cel na końcu drogi. Jednak gdy droga zostanie przebyta, znaczenie będzie miała wyłącznie ona sama.
Nie należy podejmować się tego, co niewykonalne, ani tego, co nie przyniesie żadnego pożytku.
Módl się tak, jakby wszystko zależało od Sił Wyższych, ale działaj tak, jakby wszystko zależało od ciebie.
Nie bój się śmierci; bój się zmarnować życie głupio i bez celu.
Nie pora pouczać człowieka, którego spotkało nieszczęście — najpierw trzeba mu pomóc.
Zatrzymaj słowo nagany w sercu, a wyjdzie ci to na dobre. W przeciwnym razie, gdy tylko słowo opuści twoje usta, stracisz przyjaciela.
Nie wypowiadaj słów, których nie przemyślałeś, bo lepiej potknąć się w myślach niż w rozmowie.
Nie możesz zrobić stu kroków — zrób jeden... Potem jeszcze jeden... I kolejny...
Marząc o życiu wiecznym, żyj tak, jakbyś miał umrzeć jutro.
Nie przebywaj tam, gdzie ludzie się kłócą.
Możesz nacierać — nacieraj. Nie możesz nacierać — broń się. Nie możesz się bronić — uciekaj. Nie możesz uciekać — poddaj się. Nie chcesz się poddać — zgiń.
Nie próbuj ustać podczas wylewu rzeki.
Nie wejdziesz do jaskini tygrysa — nie zdobędziesz tygrysiątka. Jeśli marzysz o tęczy, przygotuj się na deszcz.
Nie należy zbyt często odwiedzać przyjaciela, aby nie przesycił się tobą i cię nie znienawidził.
Lepiej umrzeć w pogoni za marzeniami, niż przeżyć całe życie bez nadziei.
Siła woli jest tak wielka, że potrafi pokonać nieuniknione.
Posiejesz czyn — zbierzesz nawyk. Posiejesz nawyk — zbierzesz charakter. Posiejesz charakter — zbierzesz przeznaczenie.
Człowiek nie jest sumą cech charakteru i rozumu, lecz dokonanym przez siebie wyborem.
Gdy bracia się kłócą, nie próbuj ich rozsądzać i nie mieszaj się w ich sprawy. Rodzeni bracia pogodzą się, a ciebie znienawidzą.
Zawsze warto uczyć się na własnych błędach — wtedy błędy te nabierają pewnego znaczenia.
Kto stąpa lekko, zajdzie daleko.
Rzeki i morza otrzymują daninę od setek górskich strumieni, ponieważ znajdują się niżej od nich. Z tego samego powodu potrafią panować nad wszystkimi strumieniami. Tak samo mędrzec, który pragnie być ponad ludźmi, stawia się poniżej nich. Chcąc być z przodu, staje z tyłu. Dlatego, choć wznosi się ponad ludzi, nie czują jego ciężaru. Choć stoi przed nimi, nie uważają tego za zniewagę.
Czas odmierza się nie dniami, lecz czynami, których dokonałeś w ciągu dnia.
Twoim zwycięstwem jest odmowa poddania się.
Jezus powiedział: królestwo Boże jest w tobie i wszędzie wokół ciebie. Rozłup kawałek drewna, a będę tam. Podnieś kamień, a mnie znajdziesz.
Aby zło zapanowało na ziemi, wystarczy, że dobrzy ludzie nic nie zrobią.
Nie bój się wroga. Wszystko, co może zrobić, to cię zabić. Nie bój się przyjaciela. Wszystko, co może zrobić, to cię zdradzić. Bój się obojętnych, bo za ich milczącą zgodą dzieje się jedno i drugie.
Człowiek jest istotą, która najchętniej rozprawia o tym, na czym zna się najmniej.
Poświęć swoim zmartwieniom pół godziny dziennie. Wykorzystaj te pół godziny na drzemkę.
Wszyscy mówią o sile i zręczności, ale spróbuj podnieść mysz optyczną tak, żeby kursor się nie poruszył.
Samuraj bez miecza jest jak samuraj z mieczem, tylko bez miecza.
Nigdy nie bój się robić czegoś, czego nie umiesz. Pamiętaj: Arkę zbudował amator. Profesjonaliści zbudowali Titanica.
Gdy miłość puka do drzwi, rozum wyskakuje przez okno.
Jeśli nie uważasz, że życie jest piękne — przyjrzyj się lepiej.
Jeśli kłócisz się z idiotą, prawdopodobnie on robi to samo.
W niektórych ludziach mieszka Bóg. W innych Diabeł. A w jeszcze innych tylko robaki.
Mistrz je, ile chce. Rycerz — ile może. Pozostali — co zostanie.
Pierwszy miecz jest nieudany. Drugi dostaje znajomy. Trzeci rodzina. Czwarty zostaje dla mnie.
Jakkolwiek złe byłoby twoje zdrowie, wystarczy ci na całe życie.
Jakiekolwiek nieszczęście się wydarzy, zawsze znajdzie się ktoś, kto wiedział, że tak będzie.
Człowiek może wszystko, dopóki nie zacznie czegoś robić.
Nie troszcz się sam o siebie — inni się odzwyczają.
Lepiej, żeby się z ciebie śmiali, niż nad tobą płakali.
Pierwszą oznaką prymitywnej świadomości jest przekonanie o własnym całkowitym oświeceniu.
Ludzie tak kochają prawdę, że biorą za prawdę wszystko, co kochają.
Intuicja to zdolność głowy do wyczuwania tyłkiem.
Nie traktuj życia zbyt poważnie — i tak nie wyjdziesz z niego żywy...
Sekret latania polega na tym, by nauczyć się rzucać na ziemię i w nią nie trafiać.
Szczęście jest jak zdrowie: jeśli go nie zauważasz, to znaczy, że je masz.
Gdy wskazujesz na człowieka palcem wskazującym, pozostałe trzy palce wskazują na ciebie.
Cztery czołgi podzielone przez jednego Jedi równają się jednej ogromnej, dymiącej kupie wraku.
Sztuka przedłużania życia polega na tym, aby go nie skracać.
Kto potrafi ugryźć karmiącą rękę, ten liże kopiący go but.
Miłość jest zdolnością podziwiania zalet wybranej osoby i rozczulania się nad jej wadami.
Nie wszyscy głupcy są okrągli. O niektórych można się skaleczyć.
Głupiec idzie pod górę właśnie dlatego, że mądry ją omija.
Każ głupcowi łowić ryby, a wyłowi wszystkie.
Pochlebstwo podoba się temu, kto nie wie, że jest ono krytyką.
Kto nic nie wie, ten nie ma się w czym pomylić.
Popełniać ten sam błąd kilka razy to wykazać się niezdolnością do popełnienia nowego.
Zanim wyjdziesz z siebie, zastanów się, czy to najlepsze wyjście.